Historia Solarni

Pierwsza wzmianka o powstaniu Solarni jest z roku 1685, kiedy to za zgodą cesarza Leopolda I - hr. Jan Ferdynand Celary zbudował na polach na zachód  od Lublińca warzelnię soli, którą nazwano Warmiąż lub Warmąsz, (łacińskie określenie Sais Cactura). Dało to prawdopodobnie początek wsi Solarnia.
Do roku 1750 właścicielem Solarni był Piotr de Gurnier, który przybył na Śląsk w roku 1720 z Alzacji. Nabył on od wdowy po Piotrze Jarosławie Celarym dominium lublinieckie. Następnie właścicielem Solarni został jego syn Ignacy.
W roku 1780 Solarnię wraz z innymi wsiami nabył Franciszek Grotowski.*
W roku 1742 po zajęciu Śląska przez króla Prus Fryderyka II Wielkiego, każda wieś musiała posiadać własny samorząd wybierany demokratycznie. Dotyczyło to także Solarni. Każda gmina, na znak samodzielności posiadała własną pieczęć, związaną z tradycją lub innymi symbolami. Solarnia - odcisk pieczęci
W Solarni, jako godło na pieczęci został umieszczony jeleń pędzący przez las. Kopia odcisku pieczęci, pochodzi ze zbiorów
ks. Karola Urbana proboszcza Parafii Sadów, który to w roku 1910 dla Muzeum Górnośląskiego w Gliwicach opracował "Rodowody Pieczęci Gminnych" z ówczesnego powiatu lublinieckiego. Na podstawie odcisku tej pieczęci w latach 90 pan Jerzy Parys opracował herb wsi Solarnia.

* Dane pochodzą z Książki Jana Feliksa seniora "Lubliniec z dziejów miasta na górnym Śląsku" Lubliniec 2003r.

herb

 W średniowieczu ważono i przechowywano tutaj sól. Sprowadzano ją z Wieliczki w stanie surowym, a następnie przygotowywano do konsumpcji. Całym procesem zajmowali się specjalni rzemieślnicy, zwani solarzami, solnikami lub prasołami. Solą tą handlowano w pobliskim Lublińcu na dawniej zwanym rynku solnym.
Od warzenia soli powstała nazwa Solarnia.
Do 1922r. Solarnia była pod panowaniem Prus.
Od 1922r. w wyniku plebiscytu Solarnia została włączona do Polski. W czasie II-ej wojny światowej wieś wcielono do III-ej Rzeszy.

 

 Ciekawostki dotyczące Solarni

02

W Solarni w roku 1918 przy drenie pracowało 50 robotników leśnych.
W roku 1922 w Solarni doszło do potyczki pomiędzy leśniczym, a kłusownikami (rosikami) z Solarni.
W roku 1928 pilarze sprowadzeni z poznańskiego niewłaściwie prowadzili prace pielęgnacyjne przy ścinaniu drzew i zostali przez leśniczego natychmiast wyrzuceni.
W styczniu 1930 roku przy wyrębie drzewa w leśnistwie Solarnia pracowało 51 drwali.
W dniu 8 i 9 lipca 1938 roku furman Michał Piecka odstawił na stację kolejową w Pawonkowie 575 koszyczków jagód z Solarni, w leśnictwie Solarnia do dyspozycji zbieraczy jagód było 796 koszyczków.
Kierownik Szkoły w Solarni Rudolf Rzemieniecki na Boże Narodzenie w roku 1938 dla uczniów od spółki "LAS" otrzymał materiał na sukienki, galoty, trzewiki i rękawiczki.

 

Dane pochodzą z książki Józefa Tyrol "Dawno temu w lesie między Małą Panwią, Liswartą, a Stobrawą" wyd. 2011r.

Dane zamieszczone w dziale historia nadesłał pan Jerzy Parys.



© 2008 - 2017 Created by Kamil & Marzena
Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Dowiedz się więcej.